ทริปเหนือสุดปลายฟ้า กรุงเทพฯ-ภูชี้ฟ้า-ผาตั้ง-เชียงแสน-แม่สาย-อ่างขาง

ปาย-แม่ฮ่องสอน จากระยะเวลา4คืน5วัน...

ที่กลุ่มคนมอไซค์ชมรมคนสองล้อ จะควบมอไซค์ฝากรอยล้อไว้ตามที่ต่างๆ

ร้าน หนึ่งโมดิฟลายคือแหล่งฟูมฟักม้าเหล็ก KR150 ฝูงนี้หลังจากที่มันสงบ

นิ่งนานนับเดือน...

เส้นทางถูกกำหนดอย่างคร่าวๆ จากนาย หนี่ง  หัวหน้ากลุ่มชมรมคนสองล้อ

วันแรกของการเดินทางออกจากกรุงเทพฯตอน 23.00น.วิ่งยาวสู่เป้าหมายที่

ภูชี้ฟ้า...

กลุ่มขบวนKR150แทรกตัวผ่านท่ามกลางกองทัพรถยนต์ที่ติดยาวเหยียดใน

ช่วงเทศกาลปีใหม่...

นครสวรรค์คือจุดพักแรกที่เกือบฟ้าสาง จากนั้นฝูงม้าเหล็กก็เคลื่อนตัวสู่

พิจิตรท่ามกลางอากาศหนาวเหน็บยามเช้า

พร้อมกับสวนกระแสแสงอาทิตย์ที่สาดส่องอยู่เบื้องหน้า เส้นทางยาวๆ

จากพิจิตร-พิษณุโลก-อุตรดิตร์-แพร่อาการครึ่งหลับครึ่งตื่นเริ่มรบกวนโสต

ประสาทอีกครั้ง ขบวนม้าเหล็กพักกันอีกที่ ที่อำเภอร้องกวาง หลังจาก

สลัดความง่วงด้วยเครื่องดื่มชูกำลัง ที่คนเดินทางส่วนใหญ่นิยมบริโภคกัน...

จากร้องกวาง-งาว-พะเยา-เทิงในที่สุด ภูชี้ฟ้า ก็ตั้งตระหง่านอยู่เบื้องหน้า

ในช่วงแสงอาทิตย์กำลังจะลาลับขอบฟ้า 10กว่าชั่วโมงที่บดขยี้คันเร่งบน

บังเหียน KR150 กลุ่มคนมอไซค์ชมรมคนสองล้อก็ถึงที่หมายในวันแรก...

แวะชมวิวก่อนถึงภูชี้ฟ้า...

CBR150 กับแสงตะวันยามเย็น...

แวะน้ำตกภูซาง ก่อนถึงภูชี้ฟ้า 40กิโล...

อีกมุม บนดอยสูง...

เช้าวันที่สอง ผมแหวกฝูงชนจากตีนภูชี้ฟ้าถ่อสังขารลัดเลาะตามเส้นทาง

ไหล่เขาเพื่อจะไปถ่ายรูปพระอาทิตย์ขึ้นตอนเช้า แต่ก็ไปได้เพียงแค่เกือบถึง

เพราะบนยอดดอยเต็มไปด้วยนักท่องเที่ยวที่แห่แหนมาชมพระอาทิตย์ขึ้นกัน

ตั้งแต่ก่อนรุ่งสาง...

แทบจะไม่มีที่ยืน บนภูชี้ฟ้า...

แสงยามเช้ากับทะเลหมอก...

เต้นท์ของนักท่องเที่ยวที่ปักหลักหาที่พักบริเวณภูชี้ฟ้า...

หนุ่มๆคนมอไซค์ ยืนชมวิว ไร่ผักกาด...

โบยบิน...

จากภูชี้ฟ้าพวกเราขึ้นเหนือไปอีกนิดแวะกินข้าวเช้าที่ดอยผาตั้ง แล้วเดินชมทิวทัศน์
บนยอดดอยผาตั้ง ในช่วงเช้าจะเป็นจุดชมวิวทะเลหมอกที่งดงามทีเดียว พอสายหน่อย
ท้องฟ้าเปิด จะมองเห็นแม่น้ำโขงฝั่งประเทศลาว ที่ไหลทอดตัวยาว สุดสายตา...

จากดอยผาตั้งกลุ่มคนมอไซค์จึงเคลื่อนขบวนม้าเหล็ก ใช้ทางลงด้าน อ.เวียงแก่น

มุ่งสู่เชียงแสน ซึ่งเป็นเส้นทางเลาะริมแม่น้ำโขง วิวด้านฝั่งแม่น้ำโขงงดงามเกิน

บรรยาย ขบวนม้าเหล็กลิ่วล้อผ่านโค้งซ้ายโค้งขวาไม่นานนักก็ถึงอ.เชียงแสน

หรือสามเหลี่ยมทองคำ

หลังจากที่คุมบังเหียนมานาน...พวกเราเลยเปลี่ยนบรรยากาศนั่งเรือล่องแม่น้ำโขง

ชมจุดรวมสามประเทศ เมี้ยนม่า ไทยและลาว นับว่าเป็นการเปลี่ยนอรรถรสจาก

มอไซค์มานั่งเรือเร็ว ซึ่งผสมผสานระหว่างความเสียวกับความมัน...

จากเชียงแสนมุ่งสู่แม่สายตอนแรกว่าจะพักที่นี่ แต่ที่พักเต็ม จึงเบนเข็ม

สู่อ่างขาง ห้วงเวลาแห่งการหนาวสะท้าน 21.00น. ฝูงม้าเหล็กกำลัง

ไต่ความชันของดอยอ่างขางด้านอ.ฝาง เส้นทางที่ผู้คนหลีกเลี่ยงยามค่ำคืน

แต่เหล่าชมรมคนสองล้อบ่ยั่น..

บทลงโทษของผู้มาช้าในช่วงเทศกาล คือนอนข้างถนนเหล่าขุนผลคนสองล้อจึงยึด

พื้นที่ข้างทางเป็นที่พักพิง ท่ามกลางอากาศหนาวเหน็บต่ำกว่า 10 องศา...

วันที่สาม ลงจากอ่างขางด้านอ.ไชยปราการ วิ่งยาวถึงอ.แม่แตง เลี้ยวขวาไป

แม่ฮ่องสอน ฝูงม้าเหล็กกำลังเข้าสู่ถนน1095 เส้นทาง1,864โค้งอช.ห้วยน้ำดัง

อ.ปาย อ.ปางมะผ้า พวกเราได้เพียงแค่เหลือบมองป้ายเท่านั้น เพราะต้องไป

ถึงแม่ฮ่องสอนก่อนที่จะมืดค่ำ อช.ถ้ำปลาเป็นจุดพักหายใจหายคอ...

หลังจากที่หัวหกก้นขวิดในโค้งนานอยู่หลายชั่วโมง ไม่นานนักขบวนม้าเหล็ก ก็

มาสงบนิ่งที่ถ้ำปลา ก่อนถึงตัวเมืองแม่ฮ่องสอนไม่กี่กิโล เหล่าขุนพลชมรม

คนสองล้อ ก็ได้รีแล็ก อีกครั้งนึง...

จากถ้ำปลาพวกเราค่อยๆคืบคลานเข้าตัวเมืองแม่ฮ่องสอนแบบชิวๆ เพราะบรรลุ

เป้าหมายว่าต้องมาถึงก่อนมืด นี่เพียงแค่4โมงเย็นกว่าๆ จึงมีเวลาเอ้อระเหย

เรื่อยเปื่อย...

วัดพระธาตุดอยกองมู คือแหล่งพักพิง ที่วิเศษเลิศหรูในคืนนี้ ที่วัดมีทั้งห้องน้ำ

ห้องอาบน้ำ ยกเว้นที่นอนอย่างเดียว แต่ก็อาศัยศาลาวัดได้ไม่มีปัญหาสำหรับ

คนมอไซค์อย่างเรา...

ที่แม่ฮ่องสอนนี้ บรรยากาศเมืองสามหมอกจริงตกดึกน้ำค้างเม็ดโตเท่ากับฝน

ตื่นเช้ามามองเห็นได้ไม่เกิน10เมตรหมอกขาวโพลนไปหมด ต้องรอให้

พระอาทิตย์สาดแสงตอนสายๆถึงจะหมดไป...

วันที่สี่ของการเดินทางออกจากตัวเมืองแม่ฮ่องสอน ไปชายแดนไปดูกระเหรี่ยงคอยาว

ที่บ้านในสอย กระเหรี่ยงคอยาวจะมีอยู่3แห่งด้วยกันที่น้ำเพียงดิน ห้วยเสือเฒ่า

และบ้านในสอย...

ถึงเวลาต้องลาจากสาวคอยาว พลพรรคสองล้อมุ่งหน้าสู่ขุนยวม ผ่านทุ่งบัวตอง

ดอยแม่อูคอ ลัดเลาะมา อ.แม่แจ่ม ตัดเข้า อช.ดอยอินทนนท์ มานอนรับอากาศ

หนาวอีกคืนนึง...

วันสุดท้าย ท้ายสุดของการเดินทางจากอินทนนท์ ชมรมคนสองล้อควบม้าเหล็กคู่ใจ

ทิ้งดิ่งยาวๆสู่กรุงเทพฯเป็นการปิดทริปทวนเข็มนาฬิกาแห่งการเลาะตะเข็บชายแดน

หวังว่าทริปหน้าคงได้ล้างตากันอีก...แล้วเจอกัน...